سيد مرتضى حسين صدر الافاضل ( مترجم : محمد هاشم )

545

مطلع انوار ( احوال دانشوران شيعه پاكستان و هند ) ( فارسي )

طهارت و صلات ، ( چاپى ، اردو ) ؛ تحرير الرائق فى حل الدقائق ؛ كتاب المواعظ ؛ كتاب المسائل . محمد حسين آزاد ر . ك : آزاد . محمد حسين مجتهد محقق هندى 1276 ه ق / 1859 م 1337 ه ق / 1918 م محقق هندى ، سلطان الذاكرين مولانا سيد محمد حسين ، مجتهد بن مولانا سيد حسين زيدى البارهوى لكنهوى در لكنهو در روز جمعه 13 رجب 1276 ه ق متولّد شد مولانا سيد حسين صاحب علم و كمال بود . فرزندش در محيط علمى بزرگ شد و نزد پدرش و نيز استادان معاصر درس خواند و درس فقه و اصول را در محضر مولانا سيّد ابراهيم و مولانا على محمّد تاج العلماء تكميل كرد . وى در سال 1306 ه ق به زيارت عتبات عاليات رفت و در درسهاى خارج علماى بزرگ نجف و كربلا شركت كرد و مجتهدان وقت در سال 1308 ه ق با اجازه‌هاى اجتهاد او را سرفراز كردند . يكى از اين اجازه‌ها را ، آية اللّه شيخ زين العابدين مازندرانى نوشته بود : « لاحظت بعض تحريراته فى المسائل الاصوليه فوجدته من الاكابر » . حجة الاسلام فضل اللّه در اجازهء خود نوشته بود : فوجدته من اعاظم العلماء و اكابر الفضلاء قادر على الترجيح و التعديل و النقص و الابرام و التأويل » . حجة الاسلام شيخ محمد حسين مازندرانى نوشت : « اوردته و موارد الامتحان فوجدته فوق المامول » . در حين سفر ششم به عراق ، علماى عراق او را لقب محقق هندى دادند و هميشه مداح او بودند ، حتى سيد اسماعيل صدر اجازه داده بود كه از وى تقليد كنند . در لكنهو مانند نجف و قم تعداد علماى بزرگ و طلاب فاضل خواهان برگزارى درس خارج بودند ، چنان‌كه شيخ رضا حسين تعلقه‌دار ، نايب حاكم محلى با تشكيل جلسه‌اى از آقاى محمد حسين تقاضاى شروع درس خارج كرد و مولانا براى اين كار آماده شد ، اما آن‌طور كه زمينه‌هاى مساعد براى درس خارج در نجف فراهم بود در لكنهو فراهم نبود ، بنابراين درس بعد از مدتى تعطيل شد . مولانا محمد حسين عالمى بسيار مقدس و نيز تارك دنيا و داراى هوش و استعداد فراوان و